Loslaten geeft ruimte

Als in de herfst de bladeren vallen, overviel mij vaak een melancholisch gevoel. De warme zomer is voorbij met lange, lichte dagen en de overgang wordt gemaakt naar de koude, donkere winter.

De laatste jaren ben ik de herfst en de winter steeds meer gaan waarderen.

De herfst is zo mooi met zijn warme soms zelfs vlammende kleuren. Ik zie het vallen van de bladeren niet meer als triest, het toont hoe de natuur loslaat en weer ruimte geeft. Er ontstaat een voedingsbodem voor nieuwe zaadjes.

Ik heb dit najaar een belangrijk onderdeel van mijn leven losgelaten, mijn winkel INFNTI op de Haarlemmerdijk. Ik heb de hele zomer keihard gewerkt om mijn winkel in het najaar te sluiten. Ruimte te maken voor nieuwe dingen, dit vooruitzicht voelde heerlijk.

Eerlijk gezegd de eerste dag dat ik weer “vrij” was sloeg de paniek toe. Wat ga ik doen? Als mensen daar naar vroegen, raakte ik nog meer in paniek.

Had ik dan spijt van mijn beslissing? Gelukkig niet. Waarom voelde de ruimte die ik zelf had gecreëerd niet als bevrijdend maar beklemmend?

De natuur heeft toch ook het vertrouwen dat het in het voorjaar weer tot bloei komt en frisse, groene blaadjes aan de bomen groeien. Waarom voelde ik dit niet?

Toen herinnerde ik wat een boeddhistische monnik had gezegd tijdens een stilte-meditatie retraite in Ladakh. Hij vertelde ons dat Ladakh in de winter een aantal maanden per jaar is afgesloten van de buitenwereld vanwege extreme kou en sneeuw. Dat klonk verschrikkelijk! Hij vertelde dat het juist een mooie tijd is met ruimte om letterlijk en figuurlijk naar binnen te gaan. Het terugtrekken van de zintuigen.

Ik voel dat het daar tijd voor is nu de dagen donkerder worden, het uiterlijk licht afneemt, om verbinding te maken met mijn innerlijk licht. Het licht dat altijd brandt.

Please follow and like us: